Een nieuwe wijk met de sfeer van vroeger

De huizen in de Josephwijk in Roosendaal waren soms bijna 100 jaar oud. Ze voldeden niet meer aan de eisen van nu. Daarom maakte de oude volkswijk plaats voor nieuwbouw. In het nieuwe Onze Tuinen bleven de sfeer en het karakter van de wijk zoveel mogelijk behouden. De woningen zijn duurzaam gebouwd. Ook is er veel ruimte voor groen.

Altijd tijd voor een praatje
Een klein huisje met de wc in de tuin. Zo startte de familie Aluy in 1975 in de Julianastraat. Mevrouw Aluy lacht: “We hadden het daar fijn, totdat de sneeuw onder de wc-deur naar binnen waaide, tot tegen de wc-pot. Met onze jonge dochters was dat geen doen. We verhuisden daarom naar een ander huis in dezelfde straat. Dat was net als ons eerste huisje rond 1935 gebouwd, maar was iets ruimer en had een wc binnen.” Vanaf de jaren 80 kwamen er meer jonge gezinnen. “Er was altijd tijd voor een praatje en soms een bakkie koffie. Niet te close, maar wel sociaal. Samen hielden we bij oudere buurtbewoners een oogje in het zeil.”

Kinderen speelden samen op straat
Die warme sfeer trof mevrouw Konings ook aan toen ze in 1993 met haar zesjarige zoon in de Tulpstraat kwam wonen.

Mevrouw Konings

“We werden met open armen ontvangen, alle mensen uit het straatje waren vriendelijk en behulpzaam. Er woonden veel kinderen die samen buiten speelden: op het speelveldje, met skelters of boomhutten bouwen in een bosje hier in de buurt. Ik raakte al snel bevriend met mijn buurvrouw. Ook ontmoette ik hier mijn man en breidde ons gezin zich verder uit.”

Afscheid nemen deed soms pijn
De oude huizen werden meerdere keren gerenoveerd. Toch kwam het moment dat ze niet meer voldeden aan de huidige eisen. Daarom kwam Alwel in 2019 met plannen om de Josephwijk volledig te vernieuwen. Er kwamen duurzaam gebouwde huizen, die wel de sfeer en het karakter van de oude wijk kregen. De heer Aluy: “Het deed wel pijn toen we hoorden dat ons huis gesloopt werd. Die oude huizen hadden wel iets, we woonden er 47 jaar met plezier. Tijdens de sloop en de bouw was ik ook bijna elke dag in de wijk te vinden. Ik heb er veel foto’s gemaakt.”

Bewoners dachten mee over Onze Tuinen
Bewoners werden goed op de hoogte gehouden van de plannen voor de nieuwe buurt, die de naam Onze Tuinen kreeg. “We konden meedenken in verschillende projectgroepen. Dat deed ik ook. Zo bleef ik betrokken en kreeg ik informatie uit de eerste hand. We struinden met elkaar door de stad om te kijken naar bouwstijlen, dakpannen en hofjes. Ook bespraken we wat we wilden behouden uit de oude wijk en wat beter kon. Onze ideeën zie je nu terug in de bouwstijl, het extra groen en de grote speeltuin. In de oude wijk was een gemeenschappelijke moestuin. Ook die kreeg in de nieuwe wijk weer een plek”, zegt mevrouw Konings.

Meneer en mevrouw Aluy

Een duurzaam huis met veel comfort
Tijdens de bouwperiode kregen alle huurders een andere woning aangeboden. Voor sommige bewoners was dat tijdelijk. Anderen verhuisden definitief. De heer en mevrouw Aluy verhuisden voor iets meer dan een half jaar naar een woning in Langdonk. Hoewel dat ook een fijn huis was, keerden ze graag terug naar hun wijk. Mevrouw Aluy: “Het is hier gewoon fijn wonen. We zitten vlakbij het centrum en alle voorzieningen. Bovendien was het andere huis veel te groot voor ons. Eigenlijk zaten wij in fase twee, die eind 2024 opgeleverd werd. Maar omdat er in de eerste fase al een huis vrij kwam, konden we eind 2023 al in ons nieuwe huis. Hier is alles duurzaam, volledig elektrisch en goed geïsoleerd. Je hoort geen geluid van de buren of van buiten.”

Nog altijd thuis in de wijk
Ook mevrouw Konings twijfelde niet. “Ik voel me thuis in deze wijk. Daarom wilde ik graag terug. Ik woon nu wel in een andere straat. Dat is eigenlijk wel fijn, want dan vergelijk je minder met vroeger. Sommige buren van toen kwamen niet terug. Met enkele oud-bewoners heb ik nog steeds goed contact. We deelden lief en leed en helpen elkaar nog steeds als dat nodig is. Al is het nu niet meer die volkswijk van vroeger, de sfeer is goed. Er wonen nieuwe mensen met verschillende achtergronden en leeftijden. De wijk is nog steeds multicultureel. Dat vind ik mooi. Ik kom veel buiten, maak makkelijk contact en spreek regelmatig met mensen af om koffie te drinken. Ik zit ook bij de moestuinclub. Zo ben ik lekker bezig en leer ik steeds meer mensen kennen.”

Meneer Aluy drinkt geregeld een bakkie koffie in het buurthuis dat vlakbij is: “Daarna wandel ik nog een rondje door de wijk. Ook ga ik elke week met wijkbewoners jeu de boulen. Dan maken we een praatje. Al denk ik nog vaak aan ons oude huis, we wonen hier nu ook weer naar onze zin.”

Tekst en fotografie: Typisch Termeer
Foto's Josephwijk: Meneer Aluy